مزدا ۳ از آن مدلهایی است که در اواخر دهه هشتاد، تعریف تازهای از رانندگی روزمره در بازار ارائه داد. این خودرو با پیشرانه ۱۴۸ اسب بخاری خود، تعادلی میان نیازهای شهری و یک رانندگی کمی هیجانانگیزتر ایجاد کرده است که هنوز هم بسیاری را به سمت خود میکشد.
این خودرو که بین سالهای ۱۳۸۶ تا ۱۳۸۹ تولید شده، در واقع پلی میان یک سدان خانوادگی و تجربهای چابکتر از رانندگی است. قلب تپنده آن که ۱۴۸ اسب بخار قدرت تولید میکند، برای جثهای که دارد کاملاً پاسخگوست و در هماهنگی با گیربکس ۴ دنده اتوماتیک، رفتار قابل پیشبینی و روانی را در ترافیکهای شهری و جادهها به نمایش میگذارد. نکته اینجاست که سازنده در این سالها تغییری در مشخصات فنی ایجاد نکرده و شما با هر کدام از این مدلها طرف باشید، با یک تجربه رانندگی کاملاً یکسان و قابل اعتماد روبرو هستید.
انتخاب بین تیپ ۱، تیپ ۲ و تیپ ۳ در واقع شما را بر سر یک دوراهی سلیقهای قرار میدهد. تفاوت این تیپها بیشتر در سطح امکانات رفاهی و جزئیاتی است که تجربه استفاده از کابین را تغییر میدهد، وگرنه از نظر توان خروجی پیشرانه یا عملکرد فنی، هیچ تفاوتی بین این سه گزینه وجود ندارد. خریدار باید ببیند که چقدر برای تجهیزات بیشتر اهمیت قائل است و آیا این جزئیات اضافه، ارزش هزینهای که بابت تیپهای بالاتر میپردازد را دارد یا خیر.
این خودرو برای کسی ساخته شده که به دنبال ماشینبازیهای پیچیده نیست، بلکه میخواهد خودرویی داشته باشد که از رانندگی با آن لذت ببرد و در عین حال خستگی رانندگی روزمره را با اتوماتیک بودن گیربکس کم کند. کسانی که به دنبال فضای داخلی بسیار وسیع یا خودرویی با استهلاک نزدیک به صفر هستند، شاید با فضای محدودتر کابین یا هزینههای نگهداری آن ارتباط برقرار نکنند. این ماشین نه یک غول جادهای است و نه یک خودروی اقتصادی و بیحاشیه، بلکه چیزی بین این دو دنیاست.
اگر در طول روز زیاد در شهر هستید و میخواهید در جادههای کفی هم کمی به پدال گاز فشار بیاورید، مزدا ۳ به خوبی با خواستههای شما کنار میآید. اما اگر اولویت اصلی شما راحتی سرنشینان در صندلی عقب است، ممکن است در طول مسیر متوجه شوید که این خودرو بیشتر بر راننده تمرکز دارد تا مسافران. در نهایت، با وجود سن تولید، همچنان پیشرانه ۱۴۸ اسب بخاری آن در کنار گیربکس ۴ دنده اتوماتیک، مجموعهای را تشکیل داده است که بدون ادعای اضافه، کارش را در جاده به درستی انجام میدهد.
