تویوتا لندکروز چهار در ۶ سیلندر ۴٫۰ ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۱

لندکروز چهار در با آن ابعاد نزدیک به پنج متری‌اش، بیشتر شبیه به یک تالار متحرک است تا یک سواری معمولی که بتوانید به‌سادگی در هر خیابانی پارک کنید. وقتی پشت فرمان این غولِ دو و نیم تنی می‌نشینید، ارتفاع زیاد و عرض نزدیک به دو متری‌اش باعث می‌شود در ترافیک‌های شهری، تسلط خوبی روی محیط اطراف داشته باشید، اما پیدا کردن جای پارک برای چنین جثه بزرگی همیشه چالشی جدی است. فضای داخلی آن برای پنج نفر بسیار جادار طراحی شده و در سفرهای طولانی، سرنشینان عقب به‌هیچ‌وجه احساس خستگی نخواهند کرد. شاسی مستقل این خودرو از همان ابتدا به شما یادآوری می‌کند که با یک وسیله‌نقلیه بسیار جان‌سخت طرف هستید که برای عبور از مسیرهای ناهموار ساخته شده، نه برای مانور دادن در پیچ‌های تند شهری.

قدرت ۲۴۰ اسب بخاری پیشرانه ۴ لیتری، برای حرکت دادن این بدنه سنگین کافی است، اما نباید انتظار چالاکی یک ماشین اسپرت را داشته باشید. شتاب ۱۱ ثانیه‌ای و گشتاور ۳۷۶ نیوتن‌متری در جاده‌های باز و سربالایی‌ها عملکردی مطمئن و بی‌استرس دارند و گیربکس ۵ دنده اتوماتیک به‌خوبی از پسِ انتقال قدرت به چهار چرخ برمی‌آید. با این حال، با مصرف سوخت ترکیبی ۱۳.۴ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر، باید با ایستگاه‌های پمپ‌بنزین رفیق باشید. البته مخزن سوخت ۱۳۸ لیتری خیال‌تان را بابت مسافت‌های طولانی راحت می‌کند. سیستم تعلیق و فرمان هیدرولیک که به سرعت حساس است، در سرعت‌های بالا کمک می‌کنند تا کنترل بهتری روی وزن زیاد خودرو داشته باشید، هرچند نباید فراموش کنید که با یک شاسی‌بلند واقعی طرف هستید و نه یک سدان چابک.

داخل کابین، ترکیبی از امکانات رفاهی و کاربردی را می‌بینید که برای استفاده هرروزه کارآمد هستند. سردکن و گرمکن صندلی‌ها در کنار سیستم تهویه اتوماتیک دوگانه، دمای محیط را دقیقاً همان‌طور که می‌خواهید نگه می‌دارند و کول‌باکس آن در سفرهای گرم، یکی از کاربردی‌ترین بخش‌های اتاق است. سنسورهای پارک در جلو و عقب به همراه دوربین دنده عقب، برای مدیریت ابعاد بزرگ خودرو حیاتی هستند و رادار نقطه کور در لاین‌عوض‌کردن‌های بزرگراهی واقعاً کاربردی است. سیستم صوتی با ۶ اسپیکر و قابلیت اتصال به منابع مختلف موسیقی، کیفیت قابل‌قبولی برای سرنشینیان فراهم می‌کند و سانروف و آینه‌های الکتروکرومیک، فضای آرام و باکیفیتی را برای راننده و مسافران می‌سازند.

ایمنی این خودرو با اتکا به سیستم‌های ترمز ضدقفل و نیروی کمکی، در کنار دو ایربگ که برای راننده، سرنشین و پوشش‌های پرده‌ای و جانبی تعبیه شده، تلاشی برای محافظت از سرنشینان دارد. هرچند این ترکیب ایمنی در برابر جثه و وزن خودرو جای بررسی بیشتری دارد، اما وجود قفل الکترونیکی دیفرانسیل و سیستم لغزش محدود، نشان می‌دهد که تمرکز اصلی سازنده بر حفظ پایداری در شرایط دشوار بوده است. این لندکروز خودروی کسی است که مسیرهای سخت و سفرهای ماجراجویانه را به رانندگی در خیابان‌های شلوغ ترجیح می‌دهد و می‌خواهد در هر شرایطی، از گل‌ولای تا مسیرهای کفی، با اطمینان خاطر جلو برود؛ وسیله‌ای که به جای چابکی، بر ابهت و دوام تکیه دارد.