ماکسیما سدانی است که با پیشرانهٔ قدرتمند ۲۲۷ اسب بخاری خود، ترکیبی از قدرت و ابعاد بزرگ را ارائه می‌دهد. این خودرو که در بازهٔ سال‌های ۱۳۸۱ تا ۱۳۹۱ تولید شده، در بازار همیشه به عنوان یک گزینهٔ خاص برای کسانی مطرح بوده که به دنبال تجربهٔ متفاوتی از رانندگی هستند.
وقتی پشت فرمان این سدان می‌نشینید، اولین چیزی که جلب توجه می‌کند هماهنگی بخش‌های فنی با ماهیت کلی خودرو است. تمام مدل‌های تولیدی از یک پیشرانه بنزینی بهره می‌برند که ۲۲۷ اسب بخار قدرت تولید می‌کند و این ویژگی در تمام طول ده سال حضورش ثابت مانده است. برای کسی که به رانندگی جاده‌ای علاقه دارد، این حجم از توان در زیر پا، حس اعتمادبه‌نفس زیادی ایجاد می‌کند و خودرو را از حالت یک وسیله نقلیه صرف فراتر می‌برد.
سردرگمی خریدار بیشتر سر انتخاب جعبه‌دنده شکل می‌گیرد که شما را بین دو دنیای متفاوت قرار می‌دهد. نسخه ۵ دنده دستی برای کسانی است که می‌خواهند کنترل کامل‌تری بر قدرت موتور داشته باشند و از تعویض دنده‌ها لذت ببرند، اما نسخه ۴ دنده اتوماتیک مسیر متفاوتی را می‌رود. این نسخه اتوماتیک برای تردد در شهرهای شلوغ و خلاص شدن از درگیری کلاچ طراحی شده است و سواری راحت‌تری را به شما هدیه می‌دهد.
این خودرو برای آدم‌هایی ساخته شده که فضای کابین و قدرت موتور اولویت اولشان است. اگر از آن دسته رانندگانی هستید که به شتاب و توان موتور اهمیت می‌دهید، این سدان راضی‌تان می‌کند. اما اگر به دنبال خودرویی با ابعاد کوچک برای پارک کردن‌های سریع در فضاهای تنگ شهری هستید یا مصرف سوخت اولویت اصلی شماست، شاید بهتر باشد در انتخاب خود تجدیدنظر کنید؛ چون ماکسیما با این مشخصات فنی، بیش از هر چیز بر ارائه قدرت متمرکز است.
انتخاب بین نسخه‌های دستی و اتوماتیک، در واقع انتخاب بین دو نوع سبک رانندگی است. مدل دستی همان‌قدر که می‌تواند برای یک راننده حرفه‌ای جذاب باشد، برای کسانی که در ترافیک‌های سنگین روزانه خسته می‌شوند، آزاردهنده به نظر می‌رسد. در مقابل، مدل اتوماتیک با ۴ دنده، اولویت را به آرامش در حین حرکت داده است تا خستگی مسیرهای طولانی را به حداقل برساند. در نهایت، این ماشین چه با جعبه‌دنده دستی و چه اتوماتیک، همچنان همان سدان قدرتمندی است که در تمام سال‌های تولیدش، هویت خود را در توان بالای موتور حفظ کرده است.
