رانا

شخصیت این خودرو ترکیبی از سادگی و کارایی است. رانندگان آن را به عنوان وسیله‌ای می‌شناسند که بدون پیچیدگی‌های فنی خاص، وظیفه جابه‌جایی‌های روزمره را انجام می‌دهد. وقتی پشت فرمان این مدل‌ها می‌نشینید، حس می‌کنید با محصولی طرف هستید که طراحی‌اش سال‌هاست ثابت مانده و بیشتر بر جنبه‌های کاربردی متمرکز شده است تا هیجان یا زرق‌وبرق‌های بی‌مورد. در واقع، این برند برای کسی ساخته شده که اولویتش سادگی در نگهداری و ابعاد مناسب برای پارک کردن در ترافیک سنگین است.

تنوع مدل‌های این خانواده به چند نسخه اصلی محدود می‌شود که شامل مدل‌های EL، LX و نسخه‌های پلاس و پلاس پانوراما است. تفاوت این مدل‌ها بیشتر در جزئیات ظاهری و امکانات رفاهی نهفته است و ساختار فنی‌شان شباهت زیادی به هم دارد. در حالی که مدل‌های پایه حس و حالی قدیمی‌تر را به راننده منتقل می‌کنند، نسخه‌های پلاس سعی کرده‌اند با تغییرات در ظاهر و استفاده از سقف شیشه‌ای در مدل پانوراما، کمی رنگ‌وبوی مدرن به خود بگیرند. این تنوع باعث می‌شود خریدار بتواند بر اساس بودجه و نیاز خود به امکانات، بین یک مدل ساده یا نسخه مجهزتر انتخاب کند.

قدرت خروجی موتور در مدل‌های مختلف این سری بین ۱۰۵ تا ۱۱۳ اسب بخار متغیر است. این توان برای جثه خودرو کافی به نظر می‌رسد و می‌تواند از پسِ نیازهای معمول شهری بربیاید. با این حال، نباید انتظار شتاب‌گیری‌های مهیج یا توانایی‌های خارق‌العاده در جاده‌های کوهستانی را از آن داشت. خروجی موتور به گونه‌ای تنظیم شده که در دورهای پایین، کارایی مناسبی داشته باشد و مصرف سوخت را در حد معقول نگه دارد که همین ویژگی برای یک خودروی شهری نکته مثبتی محسوب می‌شود.

کسانی که به سراغ این خانواده می‌روند معمولاً به دنبال خودرویی هستند که هزینه‌های نگهداری‌اش آن‌ها را غافلگیر نکند. این برند جایگاه خود را میان افرادی پیدا کرده که ترجیح می‌دهند پولی را صرف امکانات لوکس غیرضروری نکنند و در عوض خودرویی داشته باشند که در اکثر تعمیرگاه‌ها به خوبی شناخته شده است. فارغ از اینکه مدل EL را انتخاب کنید یا به سراغ نسخه پلاس پانوراما بروید، با محصولی مواجهید که ادعای زیادی ندارد و فقط می‌خواهد در شلوغی‌های شهر، شما را بدون دردسر به مقصد برساند.