رنو ساندرو

وقتی به انتخاب بین مدل‌های مختلف فکر می‌کنید، اولین دوراهی شما گیربکس است. باید بین نمونه ۵ دنده دستی که با کد JH3 شناخته می‌شود و مدل ۴ دنده اتوماتیک با کد AL4 یکی را انتخاب کنید. اگر حوصله کلاچ گرفتن در ترافیک را ندارید، مدل اتوماتیک گزینه اصلی شماست، اما اگر لذت کنترل دقیق‌تر روی دنده‌ها برایتان اولویت دارد، مدل دستی همان چیزی است که باید سراغش بروید. نکته مهم برای علاقه‌مندان به مدل دستی این است که امکان سفارش گیربکس جدید JHQ هم وجود دارد که تغییر کوچکی در تجربه رانندگی ایجاد می‌کند.

قدرت پیشرانه در تمامی این سال‌ها روی ۱۰۵ اسب بخار ثابت مانده است. این عدد نشان می‌دهد که نباید از ساندرو انتظار شتاب‌گیری‌های هیجان‌انگیز یا توان خیره‌کننده در سربالایی‌های تند را داشته باشید. در واقع، این موتور ۱۰۵ اسب بخاری با هدف پاسخگویی به نیازهای شهری طراحی شده و نه برای رانندگی‌های پرفشار و سریع. اگر به دنبال ماشینی هستید که با همین توان متناسب، کار شما را در خیابان‌های شهر راه بیندازد و دغدغه فنی خاصی برایتان ایجاد نکند، این موتور همان چیزی است که به دنبالش هستید.

این هاچ‌بک برای کسانی که اولویت‌شان راحتی در جابه‌جایی‌های روزمره است، انتخاب منطقی به نظر می‌رسد. به دلیل ساختار بدنه و نوع طراحی، فضای داخلی برای سرنشینان در این کلاس خودرویی قابل قبول است. اگر فردی هستید که می‌خواهید مسیری را بدون دردسر و با آرامش طی کنید، این خودرو به خوبی با سبک زندگی شما هماهنگ می‌شود. اما اگر شخصی هستید که به دنبال ویژگی‌های اسپرت یا ظاهر بسیار مدرن و جسورانه می‌گردید، احتمالاً این مدل از نظر ظاهری و فنی شما را راضی نخواهد کرد.

تصمیم نهایی درباره این خودرو به انتظاری برمی‌گردد که از وسیله نقلیه‌تان دارید. اگر به دنبال خودرویی هستید که در بازه تولید ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۸، پایداری خود را حفظ کرده و به پیچیدگی‌های غیرضروری آلوده نشده باشد، ساندرو در هر دو مدل دستی و اتوماتیک عملکرد مشخصی دارد. این خودرو برای استفاده‌های روتین شهری ساخته شده و در همین چارچوب هم باقی می‌ماند. فارغ از اینکه کدام گیربکس را انتخاب کنید، ماهیت اصلی این ماشین بر پایه سادگی و تداوم طراحی شده است.