ساخت ایران
نام این خودرو در ذهن رانندگان ایرانی با خاطرات سفرهای طولانی و رفتوآمدهای روزمره گره خورده است. این محصول با تکیه بر سادگی فنی و ابعاد کوچک، به یکی از آشناترین گزینههایی تبدیل شده که بسیاری از مردم برای اولینبار رانندگی با آن را تجربه کردهاند.
شخصیت این خودرو ترکیبی از دسترسی آسان و هزینههای نگهداری است که فشار زیادی به مالک نمیآورد. وقتی پشت فرمان یکی از این مدلها مینشینید، متوجه میشوید که قرار نیست با پیچیدگیهای مدرن روبهرو شوید. موتور این ماشین بین ۶۱ تا ۷۱ اسب بخار قدرت تولید میکند که برای ترددهای درونشهری کافی است، اما نباید توقع شتابهای ناگهانی یا عملکردی خیرهکننده را از آن داشت.
تنوع مدلهای این خانواده به خوبی نیازهای مختلف را پوشش میدهد. مدلهایی مثل ۱۱۱ یا همان هاچبک برای کسانی که به دنبال مانورپذیری بیشتر در خیابانهای شلوغ هستند مناسب به نظر میرسند، در حالی که نمونههای سدان مانند ۱۳۱ و ۱۳۲ فضای بهتری برای خانوادهها فراهم کردهاند. برای کسانی که به دنبال خودرویی جهت کارهای سبک هستند، مدل وانت یا همان ۱۵۱ نیز وجود دارد که نیازهای جابهجایی بار را برطرف میکند.
مدلهایی نظیر ۱۳۱ و ۱۱۱ بیش از سایرین سر زبانها افتادهاند و دلیل آن سادگی در تعمیرات و فراوانی قطعات آنهاست. این خودروها با دو نوع سوخت بنزینی و دوگانه CNG تولید شدهاند که این موضوع در مدیریت هزینههای سوخت، بهخصوص برای استفادههای روزمره، تأثیرگذار است. اگرچه قدرت ۶۱ تا ۷۱ اسب بخاری خودرو ممکن است در جادههای کوهستانی یا هنگام حمل بار سنگین محدودیتهایی ایجاد کند، اما در عمل، سادگی ساختار فنی باعث شده تا اکثر تعمیرکاران به خوبی با چم و خم آن آشنا باشند.
خریدار این محصولات معمولاً به دنبال وسیلهای بیدردسر برای رفتوآمد است که بتواند با کمترین هزینه آن را سرپا نگه دارد. افرادی که به دنبال پیچیدگیهای فنی یا امکانات رفاهی خاص نیستند، معمولاً به سراغ این خودرو میآیند تا با اطمینان از در دسترس بودن خدمات، کارهای روزانه خود را انجام دهند. این ماشین نه ادعای لوکس بودن دارد و نه طراحی خیرهکنندهای ارائه میدهد، بلکه تنها به عنوان ابزاری در خدمت نیازهای روزمره باقی مانده است که کاربری آن برای اکثر رانندگان ایرانی کاملاً جا افتاده و شناخته شده است.