میتسوبیشی پاجرو دو در 6 سیلندر 1980 تا 2013

وقتی برای اولین بار پشت فرمان پاجرو دو در می‌نشینید، ابعاد ۴۷۶۵ میلی‌متری بدنه و ارتفاع ۱۹۰۰ میلی‌متری آن به شما یادآوری می‌کند که با یک خودروی بلندقامت و عضلانی طرف هستید. این شاسی‌بلند برای کسانی ساخته شده که فضای کابین را فدای توانایی‌های حرکتی و ابهت ظاهری می‌کنند. اگرچه طول خودرو برای مانور در ترافیک شهری یا پیدا کردن جای پارک مناسب چالش‌برانگیز است، اما در جاده‌های ناهموار، همین ساختار چهارچرخ محرک است که به شما اطمینان خاطر می‌دهد. سرنشینان عقب با محدودیت فضا مواجه هستند و دسترسی به ردیف دوم صندلی‌ها به دلیل دو در بودن بدنه، کمی صبر و حوصله می‌طلبد، بنابراین نباید روی این خودرو به عنوان یک وسیله خانوادگی برای سفرهای طولانی با سرنشینان زیاد حساب کنید.

پیشرانه ۶ سیلندر ۳.۸ لیتری با ۲۵۰ اسب بخار قدرت، این هیولای ۱۹۹۵ کیلوگرمی را به خوبی به حرکت درمی‌آورد. شتاب ۱۰ ثانیه‌ای برای خودرویی با این وزن کاملاً قابل قبول است و در سبقت‌های جاده‌ای کم نمی‌آورد، اما نباید انتظار مصرف سوخت اقتصادی داشته باشید؛ مصرف ۱۳.۴ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر یعنی در استفاده روزمره باید با باک ۶۹ لیتری‌اش رفاقت نزدیکی داشته باشید. گیربکس ۵ سرعته اتوماتیک تیپ‌ترونیک عملکرد هماهنگی با موتور دارد و تعلیق مستقل عقب باعث می‌شود در ناهمواری‌ها ضربات کمتری به کابین منتقل شود. فرمان حساس به سرعت نیز به هدایت بهتر این حجم از وزن در سرعت‌های مختلف کمک می‌کند تا رانندگی با آن علی‌رغم قد و قامت بلندش، چندان خسته‌کننده نباشد.

امکانات رفاهی داخل کابین ترکیبی از نیازهای پایه و راحتی‌های مدرن است. سیستم تهویه دو ناحیه اتوماتیک در روزهای گرم یا سرد سال به داد سرنشینان می‌رسد و وجود ۸ ایربگ، شامل کیسه‌های هوای پرده‌ای، در کنار ایزوفیکس برای صندلی کودک، ایمنی را به سطح قابل‌قبولی رسانده است. مانیتور ۷ اینچی با پشتیبانی از اتصالات مختلف و نویگیشن، سرگرمی سرنشینان را تضمین می‌کند، اما ۴ بلندگو شاید برای کسانی که به دنبال کیفیت صوتی خیره‌کننده هستند، کافی نباشد. ویژگی‌هایی مثل ورود بدون کلید، اتولایت و گرمکن آینه‌ها در ترددهای روزمره تفاوت بزرگی در راحتی شما ایجاد می‌کنند و سانروف نیز فضای بسته داخل را دلبازتر نشان می‌دهد.

پاجرو دو در انتخابی برای افرادی است که لذت رانندگی با یک خودروی توانمند و کمی متفاوت را به راحتی‌های یک خودروی سواری ترجیح می‌دهند. این ماشین برای مسیرهای بیراهه و جاده‌های سخت طراحی شده و در این زمینه‌ها پایداری خوبی نشان می‌دهد. اگر هدف شما استفاده‌ای فراتر از رفت‌وآمدهای روزمره است و به دنبال وسیله‌ای هستید که در سفرهای طبیعت‌گردی یا عبور از مسیرهای ناهموار پا پس نکشد، این خودرو همان چیزی است که به آن نیاز دارید. البته یادتان باشد که به دلیل ماهیت دو در بودن و محدودیت‌های فضای عقب، این انتخاب بیشتر برای کسانی مناسب است که معمولاً به تنهایی یا با یک همراه سفر می‌کنند و اولویت‌شان توان فنی و استقامت در مسیر است.